1- کليات :

ميراگرهاي اصطکاکي ويسکوالاستيک ، هرکدام خواص مربوط به خود را داشته و داراي مزايا معايبي مي باشند با ترکيب و استفاده همزمان از هر دو مي توان تا حدودي پاسخ سازه را نسبت به حالتي که تنها از يک نوع ميراگر استفاده شده باشد بهبود بخشيد ، در اين نوشتار سعي بر يان مي باشد تا با استفاده همزمان از هر دو ميراگر در يک قاب 10 طبقه فلزي عملکرد لرزه اي سازه در برابر زلزله هاي حوزه نزدي.ک بررسي گردد و مقادير کاهش حداکثر تغيير مکانو شتاب در هر کدام از حالتها مورد قياس قرار مي گيرد .

تحت تحريک زلزله سازه ها متحمل خرابي زيادي مي گردند و حتي ممک است کاملا فرو بريزند و زلزله هاي اخير در ايران ، ترکيه و تايوان اين مسال را به خوبي نشان مي دهند . به منظور تامين پاسخ لرزه اي مناسب سازه سه روش شناخته شده و موثر وجود دارند که عبارتند ز : جداسازي لرزه اي ، اتلاف انرژي در مفاصل پلاستيک و استفاده از وسايل کنترلي در سازه ، روش جداسازي لرزه اي يک روش خيلي موثر ولي گران و مشکل مي باشد .

اساس کار اين روش تغيير دادن پريود طبيعي سازه مي باشد و باعث جداسازي سازه از تحريک زمين گرديده و در نتيجه باعث کاهش نيروي جانبي که سازه بايد تحمل کند مي شود. اين روش با تعبيه مواد جاذب انرژي نظير تکيه گاههاي اصطکاکي بين سازه اصلي و زير سازه امکان پذير بوده و باعث کاهش ميزان نيروي لرزه اي ورودي مي گردد .

در سازه هاي معمولي که در برابر بارهاي تصادفي و غير قابل پيش بيني نظير زلزله قرار مي گيرند مفاصل پلاستيک وظيفه جذب انرژي ورودي را بر عهده دارند . اين مفاصل پلاستيک که نزديک محل اتصال نيز به ستون تعبيه شده اند متحمل تغيير شکل هاي غير الاستيک زيادي شده و انرژي زلزله را جذب مي نمايند اما در سالهاي اخير ، ايده استفاده از وسايل جاذب انرژي مکانيکي در سازه مورد توجه قرار گرفته است . اين وسايل جاذب انرژي ، انرژي زلزله را جذب نموده و باعث کاهش اثر آن روي اعضا بحراني سازه که نياز به عملکرد انها بعد از زلزله داريم مي گرددو مزيت آنها در اين است که مي توان بعد از وقوع زلزله تنها اين وسايل کنترلي را که در باربري ثقلي سازه مشارکت ندارند ، براحتي و بدون نياز به ايجاد خلل در باربري سازه تعويض نمود ، در روش کنترل سازه اي با افزودن وسايل مکانيکي وجود دارد : روش کنترل فعال و روش کنترل غير فعال .